Diabetes en roken

Johan Degraeve

't is vreselijk dat weer, ik fiets normaal zelfs door de winter 8 tot 10 uur per week, deze week nog maar 2 uurkes gespint

__________________
groeten,

Johan

Upje

Proficiat, Pruimpit! Ik duim heel erg hard dat het je lukt om het vol te houden. En indien niet, gewoon vallen en meteen weer opstaan, hé. En als je het er moeilijk mee krijgt, kom je hier ook maar wat 'blaten', dat is geen enkel probleem.

(En uhm ... ik ken ook iemand met astma die rookt, hoor, en hij is er pas mee begonnen op zijn 32. )

Good luck ermee!

__________________
The key to happinness is not fixing your problems but changing your attitude towards your problems

Pruimpit

Het is een knop die je moet kunnen omdraaien. De eerste dagen was bij mij niet zo het probleem. Vooral ook omdat je dan extra gemotiveerd bent. Maar na zo'n twee weken begon ik die peuk enorm te verheerlijken. Je gaat met jezelf onderhandelen en op de duur is dat geen doen. Na lang aarzelen begon je dan toch weer. Kreeg dan wel enorme spijt en minderwaardigheidsgevoel. Dus ging je weer een rookgordijn optrekken omdat te verhullen. Je lichaam raakte weer gewend aan de nicotine en je kon weer van voren af aan beginnen.

Het probleem was dat ik de illusie van roken is lekker nog niet doorgeprikt had.

De laatste keer struikelen was op 15 januari.Ik had 24 dagen niet gerookt. Ik wist dat ik spijt zou krijgen, maar alles beter dan het continu zeurende gevoel dat ik nu had.

Die avond heb ik 5 peuken gerookt. Voor het eerst merkte ik hoe ontzettend smerig die peuken eigenlijk waren. Het viel ontzettend tegen. Ik wou het pakje eigenlijk al weggooien maar deed dat toch niet. Daar ben ik nu blij mee, want anders zou ik me nu zelf wijsmaken dat het aan het moment lag.

Zaterdag nog 5 peuken nog smeriger dan die dag ervoor.Ik voelde de energie ook uit mijn lijf stromen. Wat een teleurstelling! Nee het was eigenlijk geweldig. Want wat als die peuken nu wel lekker waren. Dan was het veel lastiger geweest om weer te stoppen.

De rest van het pakje nat gemaakt in de kliko gegooid. Want ik wou de mogelijkheid uitsluiten dat ik de volgende dag niet weer in die kliko zou hangen om de sigaretten er uit te vissen.

Sindsdien eigenlijk geen behoefte meer gehad. Toen besefte ik dat die avond de knop was omgedraaid.

Daar wacht ik ook met mijn diabetesregulatie op. Dat ik een knop kan omdraaien zodat ik mijn discipline niet steeds weer laat versloffen. Heb helaas die knop nog niet gevonden. Maar twee maand terug dacht ik, dat ik die andere knop ook nooit zou kunnen vinden.