red Sandra

Anja

ja ik weet dat ik nu iets heel gevoeligs ga zeggen.
Maar, zou dit meisje op deze manier zelf verder willen leven?
Als ik zo ziek was en niets meer zag, niet meer kon praten en wie weet is er nog meer... Weet ik niet zo zeker of het voor mij wel zou hoeven.
Natuurlijk wil je je kind niet kwijt, maar is dit ook niet een beetje egoïstisch?
Kijk als ze kunnen garanderen dat het gewoon weer goed komt, is het een ander verhaal...

__________________
Behandel een ander zoals je graag zelf behandeld wilt worden... gr. Anja
Diabetes type 2 sinds 1997, en een pomp sinds september 2005. (Nu de Accu chek Combo,) Syndroom van Tietze, PDS, fibromyalgie en macula degeneratie...
Maar ook sinds dec. 2002, reikimaster

@ngelo

Ik denk als je weet dat je doodgaat ,
dat je heel blij bent als je opeens "MAAR" blind bent

__________________
"Vriendschap is een wonderlijk woord, misschien wel het
mooiste op aarde. Vriendschap is een machtig iets, een gift van
onschatbare waarde! "

"Voor elke toestand, hoe moeilijk ook, is er een uitweg. Het komt er alleen op aan een besluit te nemen."

HbA1C : 9.1% (April 2010)

Upje

Dat weet ik dus niet ... . Als het nu nog 'enkel' blind zijn zou zijn, maar ze heeft ook al zoveel andere beperkingen. Voor 90% verlamd, niet meer kunnen praten etc. Als die niet teruggedraaid kunnen worden, denk ik ook niet dat ik nog verder zou willen.

__________________
The key to happinness is not fixing your problems but changing your attitude towards your problems

mamavantwee

Als het je eigen kind is,dan is het enige wat telt ,je kind zo lang mogelijk bij je te houden.
Dan hou je je vast aan elk sprankeltje hoop dat er maar is.
Je kan als ouder toch niet zeggen,we doen niets meer..................
Ik kan me voorstellen dat je je achteraf steeds afvraagt of zegt,hadden we maar...
Velen zeggen dat dat egoistisch is,misschien wel,maar ik denk dat de meeste ouders zo zouden reageren,dat je alles wilt proberen,het is het laatste wat je nog kan doen.
Mijn vriendin haar kindje is ook terminaal,hij is ook blind,kan niks meer,maar als ik zie hoe ze er van geniet om haar zoontje nog in haar armen te nemen
Misschien dat ik daardoor daar emotioneler over reageer,maar wij hebben daar al veel over gepraat en zo'n dingen liggen heel delicaat.
Wij kunnen niet oordelen wat wel of niet goed is,de ouders handelen vanuit hun eigen gevoelens en liefde.

__________________
groetjes,

Ben Chantal,34 jaar,heb 2 schatten van kinderen,Kayleigh 10 jaar en Jirina 8 jaar ,Jirina heeft diabetes sedert haar 4 jaar!En opeens op een dag had ik er nog een schat van een zoon bij,@ngelo!!!!

Upje

Dat kan je dus wél. Mijn ouders hebben dat gedaan bij mijn zus. Ze had nog gemakkelijk een half jaar of een jaar langer kunnen leven, maar dan wel in de wetenschap dat ze verlamd zou raken, en dat ze waarschijnlijk redelijk wat pijn zou hebben. Zij heeft duidelijk aangegeven dat ze dat niet zag zitten, dus hebben mijn ouders - met pijn in het hart uiteraard! - op haar vraag haar de toestemming gegeven om dan maar niets meer te doen (en als het niet allemaal zo snel was gegaan, hadden ze ook gewoon euthanasie toegepast).

In ons geval hadden we wel nog het 'geluk' dat mijn zus dit duidelijk zelf nog kon aangeven.

Zo was mijn reactie ook niet bedoeld. Ik weet gewoon dat IK voor mijzélf dan niet meer zou willen verderleven. Er zijn genoeg mensen met heel zware beperkingen die zélf heel erg aan het leven hangen, dus het kan best zijn dat iemand anders daar anders over denkt.

Ik oordeel ook niet over die ouders van die Sandra, over de vriendin van Chantal, over eender wie. Uiteraard heb ik alle begrip voor hun gruwelijke situatie, en dat ze zich aan elke strohalm vastklampen.

Ik hoop voor mezelf dat ik - moest ik ooit in zo'n situatie verzeild geraken (en uiteraard hoop, bid, smeek ik van niet), dat ik dan nog in staat ben om in te schatten wanneer het echt genoeg geweest is. Wanneer er geen enkele vorm van hoop meer is, en wanneer verder blijven leven eigenlijk eerder een straf is (om het even cru te stellen). Maar ik besef voor de volle 100% dat dat lang geen evidentie is ... .

__________________
The key to happinness is not fixing your problems but changing your attitude towards your problems

mamavantwee

Als ze het niet zelf meer kunnen zeggen,dan sta je daar ook met je rug tegen de muur,want niemand van de hulpverleners voelt zich geroepen om je te helpen hoor,als het een kind betreft.

__________________
groetjes,

Ben Chantal,34 jaar,heb 2 schatten van kinderen,Kayleigh 10 jaar en Jirina 8 jaar ,Jirina heeft diabetes sedert haar 4 jaar!En opeens op een dag had ik er nog een schat van een zoon bij,@ngelo!!!!