Aankondiging

Collapse
No announcement yet.

Diabetes - autisme - drugs

Collapse
X
  • Filter
  • Tijd
  • Show
Clear All
new posts

  • Diabetes - autisme - drugs

    Een aangrijpende blog, van een moeder wiens leven helemaal op zijn kop staat door haar zoon met T1 diabetes, autisme en drugsverslaving. Su´cidaal, zoekende, op, ... Waar kunnen ze terecht, wat biedt de hulpverlening?

    Als je denkt dat het niet erger meer kan... wacht maar
    Cathy - T1 - Accu-Chek Combo - Dexcom G4, 6.4%
    www.kokenenhogehakken.blogspot.be
    http://aantafelmettype1diabetes.com
    https://www.facebook.com/aantafelmettype1diabetes/

  • #2
    Pppfffff.... Zo erg en nog erger kan het ook zijn!
    Ik ben Will, 64 jaar, 43 jaar getrouwd met Jack, moeder van 3 kinderen, oma van 7 kleinkinderen, diabetes type 1, sinds Juli '12
    HbA1c: Maart 2013; 7.2 Juli 2013; 6.6 Oktober 2013; 7.2. Januari 2014 7.3, Okt 2014 7.2, Feb. 2015 6.3, Mei 2015 6.5, November 2015 7, Feb 2016 6.5, mei 2016 6.5 NovoMix 30 en Novorapid

    Elke dag is een cadeautje!

    Comment


    • #3
      geen woorden voor..... raar hoeveel verschil er zit tussen al die jongeren , velen dragen een enorme bagage mee, en daar gaat iedereen op een eigen manier mee om.
      Er zijn er die vechten om er te komen, er zijn er die opgeven, nog andere nemen een afwachtende houding aan en proberen er dan het beste van te maken, er zijn er die vallen en opstaan en weer doorgaan. Helaas zijn er ook die geen hulp ( willen) aanvaarden , hoeveel je ook dreigt, smeekt.....
      Veerle mama van Aike en Timo, Timo heeft type 1


      Hba1c september 2016 : 6%

      Comment


      • #4
        Het is niet alleen hulp willen aanvaarden, het gaat ook om de plaatsen die maar vrij zijn om hulp te kunnen krijgen...

        Vorig jaar in februari is onze R. eronder door gegaan. Hij had zelfmoordgedachten en is uitgekomen toen K. opgenomen was voor zijn angstproblemen. Daar had hij zitten babbelen bij een medepatiente van K en die heeft ons ingelicht...

        We zijn direct naar spoed gegaan voor hulp, dringende hulp en ik ben terug naar huis moeten komen met hem zonder dat er plaats was voor een crisisopname. Na een aantal dagen bij mij geslapen te hebben (met de deur op slot en sleutel onder het hoofdkussen) kon hij eindelijk voor 14 dagen opgenomen worden om de eerste crisis te doorstaan.

        Dan is hij pas na 3 Ó 4 maanden opgenomen geweest voor 4 maand m aan zijn problemen te werken... Ondertussen ging hij praktisch niet naar school...

        Bij psychiatrische problemen moet je je plan leren trekken... hoe frustrerend het ook is. Je voelt je machteloos en verloren... Begrijp de frustratie van deze vrouw in het verhaal heel goed...
        Vroegere alias TANIAVDM, Tania, 44 jaar, type 1 diabeet met insulinepomp, diabetes sinds 2002, CGM sinds 29/0/2014
        Hba1c mei 2015 : 6.4

        Comment


        • #5
          pffff toch erg

          Comment

          Working...
          X