Groen licht?

Naïma

Moet even mijn hart luchten. Onze wens was dat onze kinderen vlug op elkaar komen. Ons zoontje is van 9/1/07 en we denken al aan een tweede. Maarja, voor ons is dat natuurlijk niet simpel. Eerst even naar de arts kijken of mijn HbA1c goed staat. Zoniet, kom na drie maanden terug. Wetend dat ik ontzettend gezond eet en veel sport. En!!! toch staat ik met een HbA1c 8%. (misschien zijn mijn hormonen nog niet helemaal in orde van de bevalling?) Nog nooit gehad. Ik heb nu al 7 jaar suikerziekte en nog nooit zo hoog gestaan. Dat is gewoon frustrerend. Op zo’n momenten zou je het pompje eruit willen trekken en foert zeggen. Je mag niet leven naar uw cijfers zeggen ze. Maar, zeg nu eerlijk, ge moet u om de vijf stappen meten. Echt een lachertje. Allé, in december mag ik terug gaan. Hopelijk zal het wat gezakt zijn. Op zo”n momenten is dat echt niet leuk. Schreiend gewoon. Kop op meid! Doe gewoon verder!!

rebecca

Pff...jee wat een frustratie, ik begrijp je maar al te goed!
Vreemd dat je HbA1c nu zo hoog staat, terwijl je dat vroeger niet had!
Heb je er al uitgebreid over kunnen praten met je docter?
Of kreeg je alleen maar zo een sluwe opmerking toegeworpen?

Hoe staat het dan met je suiker als je ze meet met je metertje, staan ze over het algemeen goed? Want het kan ook zijn dat je suiker in de nacht hoog komt, zonder dat je het weet, en dat dit die hoge HbA1c veroorzaakt?
Het kan wel heel goed zijn dat je hormonen in de war liggen.
Mijn maandelijkse hormoonschommelingen zorgen ook steeds voor frustraties (ik lig dan 3 weken achtereen overhoop en heb gelukkig sinds mn diabetes maar om de 2 maanden mn maandstonden), dus kan ik me wel heel goed voorstellen dat dit na een zwangerschap zéker het geval moet zijn!

Probeer er goed met je docter over te praten, spreek over je zwangerschapswens, blijf goed meten (maar dat moet ik je niet meer zeggen) en uit je frustraties maar, krop ze niet op want das niet goed!

Ik hoop dat je een oplossing vind!
Succes

Naïma

Mijn meter meet soms wat hoger dan het moet zijn. Hoe ik er soms aankom weet ik niet?! Mijn schema verander ik op tijd. Het is de laatste weken dat ik zo afwisselt hoog sta. Dan kan ik moeilijk aan mijn schema prutsen. Elke dag is het anders. Ik zal mij moeten herpakken “psychisch”. Vorige week was ik ziek (veel te hoog). De week daarvoor had ik wat stress (zwangerschapswens uitstellen). En zou blijven we doorgaan. Nochtans aan mijn voedingspatroon en sportpatroon ligt het niet… HELP!!!

Er zijn van die momenten dat ge het allemaal zou buiten gooien. Drie jaar geleden heb ik een 3tal pennen kapot gegooid. Hoe zou je zelf zijn!! Met mijn pompke is dat al wat moeilijker, hé?! Had het bijna gedaan maar dan doe ik mezelf ook zo”n pijn. Dat heeft mij tegen gehouden. Denk niet dat ik de enige ben die af en toe eens normaal wil doen. Bij normaal bedoel ik dan wel … eens niet denken “wat mag en wat mag niet”.

Groetjes

rebecca

nee ge zijt zeker niet de enige hoor!
ik denk dat heel wat diabeten dit wel herkenne.
heb gelukkig mn pompke nog niet uit het raam willen gooien, maar wel al een paar keren mn metertje van me afgeslaan (gelukkig telkens op bed of in de zetel)

mss moet je jezelf wat tijd geven?
soms is het nodig alles eens vanuit een ander perspectief te bekijken enzo.
Bij ons ben je alleszins altijd welkom!
De gevoelens die jij nu zo beleeft erken ik heel goed, ik heb zo een periode gehad dat ik ook helemaal in de knoei zat.
Voelde me toen erg alleen, en op de duur krijg je het gevoel dat je je alleen maar aanstelt, maar dat is gewoon niet zo, het hoort erbij en is jammer genoeg een deel van de diabetes.

Geloof me: het komt wel goed!!

elke_franco

Als het een troost mag zijn bij mijn eerste zwangerschap heb ik ook meer dan een jaar moeten wachten vooraleer ik groen licht kreeg. Dus ik weet wat je doormaakt. Veel succes!

Naïma

Vorige vrijdag ben ik eens naar de gynaecoloog geweest. Heb mij hart eens gelucht. Wij willen zeer graag een tweede maar ik moet wachten op groen licht. Wetend dat ik bij stress altijd ontzettend hoog sta. Na een leuke en toffe babbel hebben we besloten om ervoor te gaan. Af en toe moet je eens uw boerenverstand laten spreken.
Wij hebben alles goed op een rijtje gezet:
• geen alcohol
• strikter eten lukt mij echt niet
• veel ontspanning nemen

Of je het nu gelooft of niet. Ik sta al enkele dagen ontzettend goed. Niet dat ik echt hoog stond maar ik was er niet gerust in. En dit enkel door eens mijn hart te luchten. Mijn arts (voor mijn diabetes) zegt altijd stress is geen factoor voor hoge cijfers. Daar stel ik mij de vraag soms hoor. Er zijn van sommige dingen dat mijn cijfer omhoog doen gaan… Iedereen lichaam reageert soms wel eens anders…
Er zullen enkele wel zeggen. Zot, wacht toch op groen licht… Ik weet dit wel maar strikter lukt mij echt niet…

Groetjes,

__________________
Diabetes Type 1 sinds 2001, 30 jaar, echtgenote van Marc en mama van Gian-luca & Lilly-jane

elke_franco

Hey, goed nieuws Naïma! Hopelijk lukt het snel en wie weet is tegen dan je HbA1c weeral een beetje lager.
Groetjes
Elke

sofie

hallo meisjes,

mijn naam is Sofie, sinds kort hebben mijn vriend en ik besloten om ervoor te gaan. Ik heb al 11 jaar suikerziekte en die is altijd goed geregeld geweest, tot het moment dat ik naar de hogeschool ging (geen regelmaat, vaker weggaan, grenzen aftasten, ...) Nu probeer ik er dus alles aan te doen om die regelmaat terug te krijgen, maar we hebben nog wel wat werk voor de boeg (mijn vorige HbA1c was 7,2...). Maar het is soms zo moeilijk om mij aan het dieet te houden en ik voel me dan altijd precies alleen staan, want mijn vriend begrijpt me dan niet (denk ik dan) en dan voel ik mij een regelrechte aansteller!
Heeft het bij jullie lang geduurd vooraleer jullie groen licht kregen? Hoe is de zwangerschap dan verlopen? Waren jullie niet bang van de risico's?
Ik hoop dat jullie snel een reactie'tje posten en dat we dan samen ideetjes en tips kunnen uitwisselen!

In ieder geval, ieder van jullie al proficiat met jullie ,ongetwijfeld, wolkjes van baby's!

groetjes,
Sofie

Naïma

Hoi Sofie,

Welkom zou ik zeggen! Een kinderwens. Prachtig! Ik heb deze ook voor de 2de maal. Ik ga er voor. Hoe is het bij de eerste keer allemaal verlopen?! Even 15maanden teruggaan (mijn zoontjes is ondertussen 10mnd oud). Wij hadden een kinderwens. Dit besproken met de arts. Zij bekeek mijn resultaten en dit was tiptop in orde. Je mag ervoor gaan. Joepie!! Eens langsgeweest bij de diëtiste. Was geen probleem voor mij. Ik ben al zo'n gezondheidsfreak alleen heb ik heel wat moeten minder met koffie. Ik heb dit gewoon weggelaten het moment dat ik wist dat ik zwanger was. Geen probleem alles voor onze pruts. Verder verliep eigenlijk alles zeer vlotjes. Nam wel veel contact op met mijn verpleegster. Ik was toen nogal een panikeur. Alles is zeer goed verlopen. In totaal was ik dertig kg verzwaard. Water dat ik had opgehouden. De laatste 3maanden was ik 17kg bijgekomen. Kan u zeggen lastig was het wel. Het enige voordeel daarvan is. Na de bevalling ben je alles zeer vlug kwijt. Onze zoon woog toen ook ontzettend zwaar (4kg 650). Natuurlijk bevallen met een keizersnede. Was veel te zwaar en zijn schoudertjes waren veel te breed. Nu negen maanden later zit hij op de curve. Absoluut niet zwaar. Tis ne beauty!!!
Ik zou zeggen informeer u goed bij uw arts/gynaecoloog/diëtiste... Van zodra je zwanger bent geniet ervan. Dit is een zalig gevoel. Er zijn altijd risico's aan verbonden voor diabeten. Maar als ge strikt leeft die 9maanden (bedoel nog strikter). Lukt dit zeker!!
Groetjes,


PS: natuurlijk is dit voor iedereen een andere beleving!!

__________________
Diabetes Type 1 sinds 2001, 30 jaar, echtgenote van Marc en mama van Gian-luca & Lilly-jane

ons_anneke

hey,
ik wou ook even reageren op een aantal zaken.
Hoe bedoel je groen licht? mag je niet eender wanneer zwanger worden? hoe laag moet je hb... zijn? Wat gebeurt er als je toch onverwacht zwanger bent?
pff vind dit echt wel super stom. Ik wou altijd al een kindje, zei steeds als ik 18 ben. Ja nu ben ik 19, ik zou et echt niet erg vinden om morgen te mogen ontdekken zwanger te zijn. Maar he het schrikt me wel dat je er toestemming voor moet hebben. grr moet er bijna van huilen, wetende dat ik er dan nog lang niet ben.
trouwens je zei dat je te hoog stond van de stress, en dat je dr zei dat dat gn invloed heeft, het heeft wel invloed ik merk dat ook. Als ik examens heb sta ik direct te hoog. Had dat eens tegen mijn dr gezegt en hij zegt dat het door de stress komt. Hij vraagt ook altijd als hij mijn (te) hoge waarden ziet of ik de laatste stress heb of of mijn waarden van iets anders zo hoog zijn.
ha kan echt wel huilen nu ik weet dat je niet zomaar zwanger mag worden. en zeker als je zegt dat 8 nog te hoog is, mijn laatste was 13.
goh, ik weet et nie, vind et een enorme klap. heb al zoveel moeten opgeven door mijn suiker, dit wil ik nie ook opgeven.

Maar he, ik wens jullie veel succes met het behalen van een groen licht, jullie doen et goe en komen er wel.
dikke kus.
en he geniet alvast van je mooie spruit