van hypo naar coma

ilse

Hebben jullie al ooit zo'n hypoglycemische coma meegemaakt?
Ik ben daar heel bang voor, maar weet niet wat de kans is dat dat ooit echt gaat gebeuren natuurlijk.
Ik voel mijn hypo's heel slecht (pas bij 25 zoiets begin ik iets gewaar te worden)... dus ik vroeg mij af, diegenen die dat al meegemaakt hebben, wat voel je dan? gaat dat langzaam of ben je ineens weg?

bedankt alvast voor jullie reacties

Pruimpit

Dat kun je beter vermijden. Ik heb wel verhalen gehoord van mensen die daardoor in de sloot zijn gefiets, of het onder de douche kregen en daarbij gestorven zijn.

Ik ben er niet zo bang voor. Altijd suiker bij je hebben lijkt me wel een pre. Kan me bijna niet voorstellen dat je van het ene op het andere moment zomaar wegvalt. Daar moet een tussenfase zijn.

Ook een kaartje bij je hebben dat je diabetes hebt en wat te doen bij hypo lijkt me handig. Ook vertellen aan collega's, familie en andere kunde waar je regelmatig komt.

Koen

Ik heb dat 's nachts eens meegemaakt. Gewoon niet wakker geworden van de hypo! Ik begon toen blijkbaar te stuipen en wat lawaai te maken. Mijn mama had dat gehoord en was toen komen kijken. Ze had asap de hypokit toegediend en met mij naar het ziekenhuis gereden. Eigenlijk was dat laatste niet nodig, maar ze was er gewoon niet gerust in...
De volgende dag was ik zo slap als een vot. Ik heb toen heel de dag niets anders gedaan dan gegeten en geslapen. De twee belangrijkste zaken in het leven van een mens dus

ons_anneke

Ik heb het al een paar keer gehad, meestal als ik sliep.
1keer in de klas gehad. Bij mij is het niet zo dat ik plots weg ben, nee langzaam maar zeker begint mijn aandacht te verslappen, loop ik nog een tijdje rond zonder dat ik het nog weet en dan val ik weg. Maar van de laatste uren ervoor weet ik ook niets meer, of soms hier en daar een klein stukje. Op wereldjongerendagen had ik dat ook, weet van de laatste uren voor ik neerging niets meer. We zijn blijkbaar gaan wandelen, hielden ergens pauze, ik ben gaan zitten en weg was ik...
Kheb ook al een aantal keren gehad dat ik niets meer weet, maar dat mijn omgeving het op merkte dat ik niet mezelf was.

edit:meestal is het niet nodig om naar het zh te gaan ja, maar bij is dat wel een paar keer echt nodig geweest, met de hypokit kwam ik er niet uit. Kreeg dan een infuus int zh, meestal kon ik nadien gewoon weer vertrekken, maar heb ook al 1 keer gehad dat ik ginder ben moeten blijven omdat steeds ze het infuus uittrokken ik weer weg was... Joepie nachtje intensive in Duitsland

__________________
...en dan ineens komt geluk vanzelf naar je toe!

ilse

in het ziekenhuis hadden ze mij gezegd dat je 's nachts niet in coma kon gaan omdat je dan bepaalde stresshormonen aanmaakt of iets dergelijks...
nu ik jullie ervaringen lees, moet ik van de ziekenhuisuitleg niet veel geloven dus...

op het werk heb een aantal collega's die mij met plezier een spuit willen geven in noodsituaties. Wel 500 keer gezegd dat ze die spuit door mijn kleren moeten geven (er waren ontgoochelde reacties toen ze merkten dat ze mij dan niet moesten uitkleden :-)
mijn oudste zoon weet thuis ook hoe de glucagonspuit werkt en mijn partner weet dat hij de oudste zoon moet roepen dan :-)

ons_anneke

nu dat kun je dus wel. Mijn ouders hebben me al 2keer stuipend gevonden als ook op wjd hebben ze dit al eens meegemaakt.
Je kan 's nachts dus wel degelijk in coma geraken...

__________________
...en dan ineens komt geluk vanzelf naar je toe!

Pruimpit

Ja maar wat is precies een coma? Zo heb ik een diabetisch coma gehad. Tenminste dat stond in de rapporten van de internist. Maar ik voelde me meer extreem versufd. Ik kreeg vaag mee wat er gebeurde.
Zo kun je in je slaap door een diepe hypo heen slapen. Het lichaam onderneemt actie. Overdag moet dat in principe ook kunnen, maar omdat je dan wakker bent kost dat te veel energie.

Ik ben zelf wel een comaslaper Zo iemand die met erg veel moeite wakker is te krijgen. Vaak heb ik ochtends als ik van bed kom ook last van lage bloeddruk. Dat komt ook door die stomme coversyl. Die moet ik slikken alhoewel ik nooit last heb gehad van hoge bloeddruk. Is voor de nieren.

Sweety

ik heb het (gelukkig) zelf nog niet meegemaakt...
maar wel al een paar keer gezien!

kheb er zelf ook wel een beetje schrik voor...
en vooral voor die nachtelijke hypo's...

__________________
21 jaar
Type 1 (reeds 13 jaar)
Combo pomp

simon

ik heb nog NOOIT een nachtelijke hypo gehad:s .

Br3cht

Me 2, nog nooit gehad...
Schrik??? Niet echt...
En allenzins ik voel me al zwak als ik rond de 65 kom!
Dus ja, en bij nachetelijke hypo's zal wss ook nooit gebeuren(dankzij de chocomelk ), al mag ik nooit nooit zeggen natuurlijk