Toen ik te horen kreeg dat ik diabetes had, vond ik het niet eens erg. Spuiten zetten ging vlot, en ook het dieet vond ik niet zo erg. Bovendien moest ik me sterk houden voor mijn broertje.
Hoe langer, hoe moeilijker ik het ermee kreeg. Ik kon niets doen, steeds om zolaat zoveel eten. Was het lekker, had ik meer/minder honger ik moest zoveel eten.
Dan kreeg ik novorapid en Lantus. Ik herwon mijn vrijheid. Ook mijn eten kon ik aanpassen, tot grote verwarring en ergernis van mijn broertje en mijn ouders. Daar is het ergens misgegaan. Na de hypo's snachts en het ettelijke keren wakker worden in het zh van een veel te zware hypo. Ook overdag voelde ik mijn hypo's niet meer. Hoeveel van die "noodspuiten" ik gehad heb weet ik nie meer. een aantal dus.
Dan ben ik ergens niet meer beginnen spuiten, weet niet meer wnr. ergens. En he ik voelde me er niet slecht door. Ik werd ook een kei in uitvluchten zoeken en liegen...
prikken deed ik zelden, ston toch te hoog dus moest et nie meten. 6 kansen op de tien ston ik Hi of boven de 400. 250 was een minimum.
Na mijn eerste keto, zette ik dan uiteindelijk toch 2 spuiten per dag. Na mijn 2de ook, met uitzondering van een aantal dagen waar het dan 3waren. Lantus zette ik nooit. Het werd hoe langer hoe moeilijker om een spuit te zetten.
Nu zet ik weer al mijn spuiten. heb et er nog moeilijk mee, maar het gaat vlotter met de dag. Zoals iedereen heb ik ook wel eens mijn dipke.
Steun of moed heb ik allereerst gehaald uit het jongerenweekend. Of laten we zeggen afgelopen beurs. Had Inga me er dan nie aangesproken, was ik nooit opzoek geweest naar de blog. De blog die ik toen niet vond, maar met zoeken wel op het forum ben terecht gekomen.
Als tweede haal ik heel veel steun, begrip en aanmoediging op het forum.
Ook aan mijn dr heb ik nu veel. Nu ik zn e-mail heb is de drempel verlaagt. Ja ik had al zijn nr's waar hij op te bereiken was, maar dat vond ik zo stalkend om maar te zeggen. Ik wil niet voor het minste(of voor mij het minste) ff een smske sturen. Een mail, dat leest ge toch enkel als ge er tijd of zin voor hebt.
Voor het eerst ben ik er zeker van dat alles goed komt. Het zal met vallen en opstaan zijn. Maar ik zal er komen.
__________________
...en dan ineens komt geluk vanzelf naar je toe! 
|